Deze week nam Annemie Turtelboom, minister van Asiel en migratie, op uitnodiging van de Nederlandse Minister van Justitie, deel aan een selectiemissie voor de hervestiging van Somaliërs en Soedanezen naar Nederland. Tijdens haar bezoek verklaarde minister Turtelboom aan de VRT dat België in het kader van zo’n hervestiging of "resettlement", vluchtelingen naar ons land wil halen. Het zou gaan om mensen die niet kunnen terugkeren naar hun eigen land waarvoor ze op de vlucht zijn en ook niet kunnen blijven in het land naar waar ze naartoe zijn gevlucht. Voorlopig denkt Turtelboom aan een 50-tal vluchtelingen, onder meer uit Irak. Onze eerste reactie was er een van tevredenheid omdat mevrouw Turtelboom eindelijk eens humaan gedrag vertoonde ten aanzien van vluchtelingen. Even nadenken en onze tevredenheid veranderde vlug in verontwaardiging.
We stellen ons heel wat vragen bij dit bezoek.. Waarom is zo’n weekje Kenia met een heel gevolg op kosten van de belastingbetaler nodig om een vijftigtal vluchtelingen op te vangen? Wat dan gezegd over de tienduizenden vluchtelingen die reeds vele jaren aanwezig zijn in België en waarvan velen van hen zijn ingeburgerd en werk hebben. Indien ze in vluchtelingenkampen zaten zouden velen in aanmerking komen voor "resettlement". Ze hebben pech dat ze al in België zijn want de minister wil de vluchtelingen in België niet regulariseren, blijkbaar alleen om electoraal-politieke redenen. Met de vijftig vluchtelingen uit kampen wil ze even op een positieve manier in het nieuws komen.
Verleden jaar nog gingen honderden mensen in hongerstaking omdat ze niet langer in mensonwaardige omstandigheden wilden overleven. Ze vroegen een verblijfsvergunning en een arbeidskaart. Onder hen waren er mensen uit Irak en Afghanistan die niet kunnen terugkeren naar hun land waarvoor ze op de vlucht zijn. Waarom krijgen zij een bevel om het grondgebied te verlaten en worden er voor de schijn een 50 tal andere vluchtelingen naar hier gehaald?
Waarom gaat de minster in Kenia luisteren naar vluchtelingen en wil ze er enkelen uit kampen halen terwijl ze in België vluchtelingen behandelt als misdadigers en ze opsluit in gevangenissen, gesloten centra genoemd?
De “inspanning” van de opvang van 50 vluchtelingen steekt schril af tegenover de miljoenen vluchtelingen in de wereld en de ongeveer honderdduizend die in België als mensen zonder papieren in de illegalietit moeten overleven. Moet de minister deze inspanning dan niet doen? Jawel, hoe meer hoe liever. Het is wel een beetje zielig als men weet dat ze op hetzelfde ogenblik weigert een bestaand regeerakkoord toe te passen waardoor duizenden mensen die al in België zijn, uit hun ellende zouden verlost zijn.
Nogmaals, we verheugen ons om elke vluchteling die opgevangen wordt en een kans krijgt op een nieuw menswaardig leven. In dit geval hebben we nochtans een wrang gevoel. Het lijkt er voor ons op dat de minister dringend haar imago als “harde tante” moest oppoetsen en ze dit eveneens deed om niet in verlegenheid te komen bij haar Europese collega’s. Europa doet reeds lang een oproep om vluchtelingen te hervestigen. In dat verband verklaarde de minister: “Heel wat Europese landen hebben al zo’n project pgestart en wij kunnen niet achterblijven. Europa heeft een project lopen om Iraakse kwetsbare groepen op te vangen. We kunnen ons inschrijven voor dat project of zelf op zoek gaan naar andere kwetsbare groepen”
Om al die redenen is onze vreugde over haar besluit tot het opvangen en hervestigen van 50 vluchtelingen niet zo groot als die van Vluchtelingenwerk. In hun opiniestuk van 5 februari in De Standaard noemen Pieter De Gryse en Kathelijne Houben van Vluchtelingenwerk de verklaringen van de minister een “goede zaak”, “een vlucht vooruit”, en vinden dat de minister resettlement ernstig neemt. Ze voegen er gelukkig aan toe dat de aanpak van Turtelboom overschaduwd wordt door besluiteloosheid in belangrijke migratiedossiers als dat van de regularisatie en .. “een geslaagd ministerschap houdt meer in dan een rist media-optredens en een paar pilootprojecten. Het gaat vooral om beslissingen nemen in de allermoeilijkste dossiers los van de angst voor electorale gevolgen voor haarzelf en haar partij.”
De huidige werkwijze van de minister is zeker geen rechtvaardige manier van migratie of opvang van vluchtelingen. Niet alleen zij die in bepaalde vluchtelingenkampen zitten en die de minister wil uitkiezen omdat sommige bedrijven ze nodig hebben, hebben recht op opvang en het recht op migratie. Het is bovendien even willekeurig als de meerderheid van de regularisaties in ons land. De enige afdoende en rechtvaardige oplossing is iedere wereldburger het recht geven op migratie zoals voorzien in de universele verklaring van de VN over de rechten van de mens.
Dit is geen utopie. De meerderheid zal niet migreren als men zorgt voor een duurzame mens- en milieuvriendelijke ontwikkeling in de derde wereld en de wapenleveringen stop zet. Dan zullen de onnodige gedwongen vluchtelingenstromen verdwijnen en zullen de mensen ter plaatse niet meer gedwongen worden een menselijk bestaan te zoeken buiten hun land.
België, Europa en de VS kunnen dat realiseren indien de politieke wil aanwezig is. Als het niet gebeurt dan is het uit onwil en dan moeten de rijke landen maar de gevolgen dragen en de vluchtelingen opvangen en ze een verblijfs- en werkvergunning geven. Men kan nu reeds beginnen met al de vluchtelingen die zich al in België bevinden te regulariseren. Het minste dat men in dit verband mag verwachten is dat de minister en de voltallige regering en regeringspartijen zorgen voor de uitvoering van het regeerakkoord dat ze zelf hebben ongesteld en ondertekend. Na al die maanden hopen we dat de vluchtelingen daarvoor niet in hongerstaking moeten gaan.
6-2-2009
Pol Van Camp
Woordvoerder “recht op migratie”
0495-80.31.67
|
