ACW en migranten, de echte winnaars van de verkiezingen (10.6.09)
|
Socioloog Jan Hertogen stelt in een originele analyse van de verkiezingen in Vlaanderen dat het VB definitief op zijn retour is, Jan Renders het ACW na 10 jaar eindelijk terug op de politieke kaart gezet heeft, Sp-a de meubelen kon redden dank zij de ‘migranten’ en de PVDA+ voor verdere eenheid aan de linkerzijde kan zorgen.
1. Vlaamse bevolking zet Vlaams Belang definitief op haar retour.
Het belangrijkste gegeven in de verkiezingen 09 is de verdere teruggang van het Vlaams Belang die in de federale verkiezingen van 2007 al werd ingezet. In de drie grote ‘migranten’steden gaan zij sterk achteruit, mede door de nieuwe Belgen die meer nog dan in vroegere campagnes, door het Vlaams Belang geviseerd werden. Voor het eerst tonen de klassieke partijen en ook de bevolking een zekere morele en ethische verontwaardiging, na twee decennia mag dat wel.
Tabel
Niet zozeer de teruggang van het Vlaams Belang t.a.v. 2004 is van belang, wel de evolutie na het afkalvend resultaat in 2007. Voor Mechelen en Gent is de teruggang drastisch omdat daar het Vlaams Belang zich in 2007 nog enigszins kon handhaven. Met enige vertraging wordt dus de evolutie in Brussel gevolgd en kan Vlaanderen na 20 jaar beetje bij beetje, anders dan in Nederland, wakker worden uit een kwade zwarte droom. Maar de wonden dienen nog gelikt en de trauma’s geheeld. En daar is men nog wel een decennium zoet mee.
Op het Vlaamse niveau is de teruggang van het Vlaams Belang mede de verdienste van Jean-Marie Dedecker, en niet alleen doordat hij de illusie gewekt heeft van een Forza Flandria waarin het Vlaams Belang zich verslikt heeft. Jean-Marie De Decker, nog voor hij zichzelf verstrikte in de politieke ambities van het amalgaam dat rond hem verzamelde, had het in z’n politieke begindagen over het in praktijk te brengen wat Verhofstadt bij zijn aantreden in 1999 verkondigde: “ik wil afgerekend worden op de score van het Vlaams Belang”. In 2004, na 5 jaar Verhofstadt-paars(groen) heeft het Belang z’n piek bereikt. 2 jaar na De Decker ligt het Belang uitgeteld op de grond. Intussen is er wel een derde speler op de markt gekomen die de winst opstrijkt, nl Bart De Wever die, gepusht door de Barnumreclame van de VRT maar met integere medewerkers als Jan Peumans die de ‘sociaal-humanitair’ ziel van het Vlaamse nationalisme weer op de kaart zetten zoals Bourgois zich in een euforisch moment liet ontvallen. De Wever viel, hiermee geconfronteerd in het kopstukkendebat van 8/06/09 enigszins uit de lucht omdat hij blijkbaar ook op dat vlak z’n geschiedenis niet kent of kan inschatten.
Waarom Filip Dewinter, die gedurende maanden getrouw de npdata-migratiecijfers als afschrikkingsmiddel heeft gebruikt, nu met Antwerpistan en binnen tien jaar de helft moslims in Antwerpen uitpakte, is moeilijk te verstaan. In www.npdata.be/BuG/111-Moslims-in-Antwerpen had hij beter gelezen dat in 2020 een kwart van Antwerpenaars van moslimafkomst zou zijn en in Brussel 1/3. En dan?
2. Jan Renders brengt het ACW na 10 jaar eindelijk terug op de politieke kaart
In ons bericht van 19/05/09 (www.indymedia.be/nl/node/33241) stelden we het volgende: “Als men een ‘linkse’ politieke stem wil uitbrengen die weegt op het politieke leven dan zou de CD&V eventueel in aanmerking komen, omdat de Christelijke Arbeidersbeweging meer nog dan vroeger zal wegen op het politieke spel en het best geplaatst is om de publieke dienstverlening te vrijwaren en uit te bouwen”. En de arbeiders en ACW-families hebben dat goed begrepen en mede de CD&V terug in pole-positie gebracht om de politiek minstens ook vanuit hun belang maximaal te beïnvloeden, want waar is de ‘linkse kracht’ in deze moeilijke tijden. Het is behelpen, zeker zolang de ‘echte linksen’ er niet in slagen zich te verzamelen of een politieke aanwezigheid op te bouwen die mensen in grotere mate voor hen doet stemmen, en dat blijkt toch hun bedoeling te zijn. Jan Renders was er dan ook als de kippen bij om deze stemuitslag zeker niet als rechts te bestempelen en dit in directe referentie naar de CD&V. Hij prikkelt de Sp-a meteen ook tot regeringsdeelname. En de NV-A kan het herwonnen sociaal-humanitaire accent hier aan toevoegen. Het engagement voor tewerkstelling en sociale zekerheid die ook voor hen uiteindelijk niet zo nodig ‘Vlaams’ moet zijn zal een belangrijk doekje voor het bloeden blijken voor de compromissen die diep in hun hart zullen snijden, te beginnen met de federale kieskring en eindigend met concessies over Brussel. Want deze kans op staatshervorming missen kunnen zij zich niet meer permitteren en zij zullen tot alles bereid zijn om te mogen meedoen. Dat zal pas de echte steun van de bevolking valoriseren.
3. Verkiezingswatchers (en Sp-a) onderkennen migrantenimpact verkiezingen niet
Intussen heeft de Sp-a de meubelen kunnen redden dank zij de ‘migranten’. Zij zijn in feite de enige partij geweest die begrepen heeft dat zij, zeker in de steden, voluit Marokkanen en Turken op hun lijsten moesten zetten. In Brussel hebben de Vlaamse lijsten dat maar in zeer beperkte mate gedaan met een laagste ‘Vlaamse’ score ooit tot gevolg. Met de federale verkiezingen krijgen zij nog een laatste kans. Het is in de Antwerpen, Mechelen, Gent en Vilvoorde dat de Sp-a enkele procentpunten heeft kunnen bijeensprokkelen die hen van het disaster heeft behoed en dus niet de flair van Janssens, Vandenbosche, Gennez of Bonte. Neen, deze zijn wél zo verstandig geweest de allochtone bevolking op de verkiezingslijsten in beeld te brengen, en dat heeft gewerkt. Zien wanneer de andere (arbeiders)partijen dat beseffen. “Of hij daarvoor al een bedankwoordje gekregen had van de Sp-a”, vroeg ik aan m’n reeds in de gemeente verkozen kruidenier die op z’n bordes grote affiches van Vandenbroecke gezet had en aan de Marokkaanse beenhouwer met Spa-Bonte op z’n deur. “Want “zeg ik, “in het publieke veld, in media en kranten werden nergens de allochtonen als redder van de Spa vernoemd”. Evenmin trouwens als bij de redding van Antwerpen door Janssens bij de gemeenteraadsverkiezingen, het geval was. Zien wie in de nieuwe Vlaamse regering als allochtone minister wordt opgevoerd. Na Temsamanie mag het ook eens serieus zijn.
4. De PVDA+ kan voor verdere eenheid aan de linkerzijde zorgen
En ook de PVDA+ mag zich eens bezinnen of zij na wat zij hun Resist debacle noemen, niet in het tegendeel vervallen zijn en maar minimaal allochtonen op hun Vlaamse lijsten hebben ingezet. Daarbij kan de overweging helpen dat het Resist-potentieel bijlange niet uitgeput is. Het is evenwel hun beste resultaat ooit en zowel in de Franse als Nederlandse gemeenschap komen zij boven de 1% uit, dat geeft (eindelijk) een perspectief aan klein links, zeker als men mede een draagvlak creëert voor een politieke en organisatorische verzameling van De Linksen, zoals Die Linke in Duitsland en nu het Front de Gauche in Frankrijk die beiden toch al goed zijn voor 7 % in de Europese verkiezingen. En in het verzamelde Europees Links kan zeker een contact of confrontatiepunt gevonden worden. Op www.europees-links.org is een overzicht van alle resultaten van Linkse partijen in Europa en van de verschillende verzamelingen en koepels van ‘Linksen’ in Europa. En met wat de bevolking te wachten staat kan men best naar een zo ruim mogelijke verzameling in eigen land en in Europa zoeken. Het is niet alleen in het parlement maar op de straat dat het te doen is.
Jan Hertogen, socioloog
0477 727 049
|  | Links
| www.npdata.be
www.npdoc.be
www.getuigen.be
|
 |
|
 |  | |
|
|
|
