Opinie - Kopenhagen, de kroniek van een aangekondigde mislukking (21.12.09)
|
Dit is niet het resultaat van politiek cynisme maar gewoon van mondiale kapitalistische machtsverhoudingen. De grote jongens doen alsof ze het onderste uit de kan hebben gehaald en veel NGO’s en sociale bewegingen staan te huilen in koor dat het een zware ontgoocheling is geworden. Dit was toch de kroniek van een aangekondigde mislukking, het stond niet “in de sterren geschreven” maar wel in de reële en ook gewijzigde mondiale machtsverhoudingen. Hoop doet leven is misschien mooi om je aan vast te klampen (en voor sommigen onder ons is dansen tegen klimaatverandering aan het Noordzeestrand een geslaagd verbond tussen engagement en entertainment) maar zegt weinig of niets over de werkelijke sociaal-economische en geopolitieke tegenstellingen tussen Noord en Zuid die uiteindelijk aan de grondslag liggen van de mislukking van de klimaattop in Kopenhagen.
De kloof tussen arme en rijke landen is ook een klimaatkloof. De rijkste landen die de grootste vervuilers zijn uit de wereldgeschiedenis weten dat ook hun verdere ontwikkeling wordt bedreigd door de klimaatveranderingen maar eisen wel dezelfde engagementen vanwege de armsten van de wereld die verantwoordelijk zijn voor een minimaal percentage van de uitstoot van broeikasgassen. Natuurlijk heeft ook China boter op zijn hoofd maar het is wel nog steeds een ontwikkelingsland waar de meerderheid op het platteland nog steeds arm is en weinig of niet verantwoordelijk is voor de klimaatverandering. Het komt de VS en Sarkozy en Cie goed uit om China tot nieuwe boeman te verklaren, om zo de woede van een deel van de publieke opinie af te wenden. Kopenhagen heeft zoals ook de voorbije samenkomsten van de G20 al lieten zien, nog maar eens duidelijk gemaakt, dat de ontwikkelingslanden nog steeds de pineut zijn van de rijke industrieën, maar ook dat wanneer ze verenigd optreden ze ook een tegenstem kunnen bieden.
Alleen blijven de zwaksten van de wereld opnieuw in de kou staan en dan hebben we het vooral over de bevolkingen van grote delen van Afrika en Azië die verder geslachtofferd worden door de sociaal-economische lafheid van veel Westerse leiders en regeringen.
Het sloopwerk van de economische lobby’s heeft dus zijn werk verricht: de transnationale corporaties en energiegiganten kunnen gerust zijn: hun ecologische geweten is gesust met een deelakkoord zonder veel betekenis en bindende afspraken waardoor zij hun greep kunnen behouden over de nabije toekomst.
Een andere wereld kan nu eenmaal niet zonder een andere economie en dat is hetgeen de meeste wereldleiders en regeringen als de dood voor zijn. Het zegevierende kapitalisme smelt samen met gletsjers en ijsbergen maar men wil het vooral niet vervangen, alleen een beetje reguleren. Change is een mooi verkooppraatje maar staat niet op de agenda.
De tienduizenden in de straten van Kopenhagen, waaronder veel jonge mensen, zijn toch diegenen die de strijd zullen moeten verder zetten en de druk opvoeren, samen met de ontwikkelingslanden. De strijd gaat gewoon verder, maar de schande is dat honderdduizenden nodeloos zullen lijden en sterven omdat veel politieke leiders aan de leiband liggen van het multinationale bedrijfsleven.
Intussen stelt de Koning der Belgen twee appartementen ter beschikking aan daklozen om te ontsnappen aan de eerste vrieskou en opent een idiote prins de Music for Life happening in Gent als toeristische attractie tussen ijspiste en kerstmarkt.
Het politiek cynisme viert hoogtij temidden mistletoe en jinglebells.
Eric Goeman, woordvoerder Attac Vlaanderen
|
 |
|
 |  | |
|
|
|
