KOP GFD 31ste                                Meer info...

de lOxygene pour Cuba

Visual facebook

46E324B018E144D8B7E7637B856696D8

MYM insta

90519931 10221440679026334 122351656779120640 o

image002

ea908743 d60e 421f 9715 698442c97e33

Delen van artikels

Het overleg om tot een sociaal akkoord voor de uitzendsector te komen is vandaag, na meer dan een jaar onderhandelen, afgesprongen. Het ACV is hier bijzonder teleurgesteld én geschandaliseerd over. In de afgelopen 6 jaar werd maar een sectoraal akkoord gesloten. Uitzendkrachten blijven op die manier weerloze wegwerpwerknemers.

Zelfs de corona-epidemie, die duizenden uitzendkrachten van de ene dag op de andere beroofde van hun inkomen zonder dat ze konden terugvallen op de werkloosheidsverzekering, kon werkgeversfederatie Federgon er niet van overtuigen om zijn misprijzen voor sociaal overleg te overstijgen. Zelfs in deze omstandigheden was er geen enkele bereidheid bij Federgon om sociale vooruitgang voor zijn medewerkers mogelijk te maken. Zelfs kleine verbeteringen voor uitzendkrachten, zoals een fietsvergoeding, worden niet gegund.

Symptomatisch voor het verrotte sociale klimaat in de sector is de vaststelling dat afspraken over wie de uitzendkracht informeert over corona-maatregelen en over wie zorgt voor het beschermingsmateriaal (mondmaskers, ….) bijzonder moeilijk lopen.

Het ACV zal zich nu beraden over een actieplan voor de sector. Als meer dan een jaar overleggen tot geen enkel resultaat leidt, rest er ons helaas geen andere keuze. Dat Federgon en de cowboybedrijven in de sector rekenen op de bijzonder precaire, geïsoleerde en weerloze situatie van uitzendkrachten om collectieve actie te breken, zou als een boomerang kunnen terugkeren. We rekenen er ook op dat de betere leerlingen in de werkgeversfederatie ook eindelijk hun stem gaan verheffen en hun verantwoordelijkheid gaan nemen. Want aan deze schandalige toestanden willen bedrijven die hun mond vol hebben over hun maatschappelijke rol als arbeidsbemiddelaar en over duurzaam ondernemen toch niet medeplichtig zijn? Voor legitieme voorstellen over de invoering van een fietsvergoeding, over de correcte behandeling van arbeidsongeschikte werknemers, over het beteugelen van misbruiken van dagcontracten, over een betere eindejaarspremie kan de sector toch niet doof en blind blijven?